Bu roman; parmak izi bırakmamak için her şeyi uzaktan izleyenlerin, sığınacak bir yer bulamayıp kendine hayali odalar inşa edenlerin hikâyesidir. Miran, kendi zihnindeki kütüphaneye sığınırken aslında en çok kendinden kaçtı. Çoğumuz gibi, sorumluluğunu almadığı bir hayatın misafiri kalabileceğine inandı. Oysa hiçbir şeye sahip olmamak, sizi özgür kılmaz; sadece kaybettiğinizde canınızı yakacak bir hatıranızın bile olmadığını gösterir.