Bu gece zaman ağır, sokak gölgeli,
Yürür bir silüet, yüzü çökmeli.
İçinde küllenmiş bir yangın gizli,
Sessizliğin koynunda kayıp bir iz gibi.
–
Issız bir yol boyunca adımlar kırık,
Sönmüş bir ışık gibi nefesi yılık.
Rüzgâr bile dokunmaz, geceye ılık,
Bir rüya sürükler onu yarım ve yıkık.