Karanlıkla didişiyor benliği,
Bir çivinin ucunda,
Arıyor umudu umutsuzca;
Kanla bezeli kılıyor sonra, hayasızca.
–
Hayatın ışığı çekilmiş üstünden,
Gözleri boş bir cam gibi;
İçinde çığlıkları,
Hırçın bir fırtına kopuyor gibi.
–
Belki,
Yaşıyor misali sürünüyor;
Belki de,
Çoktan ölmüş, farkına bile varamıyor,