Geceler değil beni yoran,
Her sabah biraz daha kaybolan,
Benden içeri bir ben var, benden konuşan.
–
Hiçbir şey olmadı belki,
Ama içimde bir boşluk var,
Doldurulamayan, derin,
Cehennemi içindeki sessizliği.
–
Dil sustu, kelimeler öldü;
Gözler kuru, ağlamayı unuttu.
Bir ölüm uğultusu gibi,
Nefes değildi artık bu.
–
Yaşıyor sandılar beni,
Oysa çoktan bitmişim.
Yitmek buysa eğer,
Ben çoktan tükenmişim.