Varlığım yeterdi dünyayı karartmaya,
Bir bakışım çökerdi en aydınlık sabaha.
Gölgeyle konuşan bir ruhum ben,
Kendimi bile susturur, izlerdim usulca.
–
Göz göze gelmezdim aynalarla bile,
Her yansımam başka bir yara gibi.
Sustuğum yerden çığlıklar geçerdi,
Bir varlığım yeterdi ışığı soldurmaya.
–
Bir haykırış değil, suskunluk büyür içimde,
Küllerim savrulur rüzgârın teninde.
Beni anlayan olmaz, anlatmam zaten,
Yüzümdeki maskeyi ben seçmedim ki ben.