Ne güzel geliyor, değil mi?
Rüzgarın, kuşların, doğanın sesi.
Hayat bu ya; insan seviyor bazı şeyleri.
–
Günler geçecek elbet,
Karanlık yerini aydınlığa bırakacak.
Bir sabah gözlerim, güneşe uyanacak.
–
Ama biliyorum, gelecek o gün,
“Başardım!” diyeceğim.
Çiçeklerin kokusunu içime çekeceğim,
Ve en çokta;
Kendimi sevmeyi öğreneceğim.