Kimisi boynu bükük, üzgün,
Kimisi dört köşe mutluluktan,
Ne komik!
İkisi de yalnız başına ölüyor oysaki.
–
Kimisi karnı aç kıvranıyor,
Kimisi yemek beğenmiyor,
Ne komik!
İkisi de yaşadığını sanıyor oysaki.
–
Kimisi sevgisiz büyüyor,
Kimisi sevgiden boğuluyor,
Ne komik!
İkisi de içten içe eksik oysaki.
–
Kimisi gülüşüyor onla bunla,
Kimisi ağlıyor tek başına,
Ne komik!
İkisi de takmış maskesini oysaki.
–
Kimisi aynalara gülüyor,
Kimisi yüzüne bile bakamıyor,
Ne komik!
İkisi de tanımıyor kendini oysaki.
–
Kimisi hayal kurarken kayboluyor,
Kimisi gerçeklerde boğuluyor,
Ne komik!
İkisi de var olmakla savaşıyor oysaki.
–
Kimisi gözyaşını saklıyor yastığına
Kimisi kahkasını boğuyor dudağına,
Ne komik!
İkisi de içinden çığlık atıyor oysaki.
–
Kimisi geçmişiyle kavgalı,
Kimisi geleceğinden korkar halde,
Ne komik!
İkisi de bugünü yaşamıyor oysaki.
–
Kimisi umutla tutunur her sabaha,
Kimisi karanlıkla sarar her adımını,
Ne komik!
İkisi de aynı yolda yürüyor oysaki.
–
Kimisi sevmekten korkar yanar diye,
Kimisi sevilmekten kaçar ağlar diye,
Ne komik!
İkisi de yalnız kalır oysaki.
–
Kimisi ağlamaktan uyuyamaz,
Kimisi gülmekten yatamaz,
Ne komik!
İkisi de uykusuz kalıyor oysaki.
–
Kimisi dua ediyor susarak,
Kimisi isyan ediyor bağırarak,
Ne komik!
İkisi de korkarak cevap bekliyor oysaki.
–
Bir adım ileri, bin adım geri,
Kurtulmak isterken yakalar zinciri
Ama umut, işte o en dibin kardeşi,
Göz kırpar karanlığa:
“Belki de sabah yakındır…”
Ne komik!