Hayalinle yine baş başa kaldım,
Sessizliğin koynunda bir sızı var içimde.
Senden uzakta seni yaşıyorum,
Her nefesin ucunda senin adın gizlice.
–
Beni duymanı istiyorum sadece,
Bir yankı olsam kalbinin derinliklerinde.
Gülüşünde açmak istiyorum kendimi,
Ve göz yaşın olup kurumak teninde.
–
Sensizliğin ortasında üşüyor kalbim,
Her düşüncem sana varıyor gizlice.
Bir anlık tebessümün yeterdi belki,
Gecemi aydınlatmaya, tıpkı bir meşale gibi.
–
Zaman bile senden yana işlemiyor,
Dakikalar, seni sayıyor sessizce.
Bir umut var hâlâ içimde,
Belki dönersin bir gün, bir rüya içinde.
–
Bir sessizlik büyüyor içimde ağır ağır,
Adınla yankılanıyor duvarlar gecede.
Bir bakışın dokunsa yeniden kalbime,
Belki unuturum bu eksik hecede.
–
Rüzgâr getiriyor kokunu bazen,
Bir anlığına yaşamak gibi oluyor yeniden.
Ne garip değil mi, aynı gökyüzü altındayız,
Ama sen, ulaşamadığım bir düş gibi benden.
–
Bir yıldız kayıyor gecenin koynunda,
Tut dileğini, ben olmasam da olur,
Yeter ki hatırla bir zamanlar,
Sana şiirler yazan o çocuğu.
–
Ve şimdi kalbim sessiz bir şehir gibi,
Her sokağına adını vermişim gizlice.
Bir gün dönersen, kapılar açık hâlâ,
Ama ben, kendime dönmeyi unuttum iyice.
–
Yıllar geçse de silinmez izlerin,
Her mevsim adını taşır rüzgârlar.
Unutmak kolay değil bilirim,
Bazı sevdalar kalır, yalnız anılarla.
–
Bir yağmur başlıyor ansızın,
Sanki gökyüzü bile seni ağlıyor.
Her damlası bir hatırayı fısıldıyor,
Kalbime dokunup yavaşça kayboluyor.
–
Ve ben hâlâ aynı yerdeyim,
Bir fotoğrafın önünde sessizce.
Ne sen geldin, ne ben gidebildim,
Sadece zaman geçti, ikimizden.
–
Bir gün yollar kesişirse yeniden,
Korkmam, anlatırım her susuşu tek tek.
Anlarsın belki o zaman beni,
Sana yazılan her dizede gizliyim demek.
–
Gözlerimde sönmeyen bir ışık var,
Adını andıkça parlıyor yeniden.
Belki bu sevda yarım kaldı ama,
Ben tam oldum seni severken.
–
Sözlerin dönüyor aklımda geceyle,
Her hecesi bir dua gibi yanıyor.
Ne kadar uzak olsan da şu anda,
Kalbimin kıblesi hâlâ tanıyor seni.
–
Bir sabah doğacak bilirim sessizce,
Ve rüzgâr adını getirecek pencereme.
Belki o zaman susar içimdeki fırtına,
Ve ben gülümserim, seni anımsayarak yine.
–
Zaman geçse de aynı kalır bazı şeyler,
Bir bakış, bir ses, bir anı, bir iz.
Ben bu hikâyenin sonunu yazmadım henüz,
Belki senle biter, belki bir sükûtla biz.
–
Gecenin koynunda sessizce dolaşıyorum,
Her adımda adını fısıldıyor aklım.
Karanlıkta yalnızlık bir dost gibi sarıyor,
Ama hatıranla ısınıyor kalbim sakince.
–
Bazen rüyalar bile yetmiyor bana,
Uzanmak istiyorum sana gözlerimde.
Bir hayal kuruyorum, gerçek olmasa da,
O hayal seni getiriyor sessizce.
–
Sokağın köşesinde unutulmuş bir melodi,
Senin gülüşünden kalan yankı gibi.
Her notası dokunuyor içime usulca,
Ve ben dans ediyorum yalnızlıkla birlikte.
–
Kalbim hâlâ sana bir yol arıyor,
Her sokak dönemeçlerinde seni arıyor.
Belki bir gün bulurum kaybolan parçayı,
Ve bütün olurum seninle sessizce.
–
Ama şimdi duruyorum, zamanın kıyısında,
Düşlerimle, hatıralarımın gölgesinde.
Her gün seni anımsamak bir ritüel gibi,
Ve ben bekliyorum, sabırla, sessizce.
–
Gözlerimde düşler biriktirdim sessizce,
Her biri senin adınla titriyor gecede.
Rüzgâr bile taşıyor fısıltını bana,
Ve ben dinliyorum, dokunmadan sana.
–
Bir yaprak düşüyor, yere temas etmeden,
Tıpkı içimdeki hasret gibi asılı.
Sana ulaşamamak bir çiçek gibi,
Ama güzelliğini saklıyor sakince.
–
Karanlık sokaklarda yürürken yalnız,
Her adımın yankısı düşlerimde.
Belki bir gün buluşuruz sessizliğin ortasında,
Ve o an kaybolur tüm eksik heceler.
–
Geceler uzuyor, yıldızlar sönüyor usulca,
Ama kalbim seninle dolu hâlâ.
Her nefes, her an, seni anımsıyor,
Ve ben bekliyorum, sessizce.
–
Belki de bu hikâye hiç bitmeyecek,
Ama her anında seni seviyorum hâlâ.
Gözlerin olmasa da, hayalin yeter bana,
Ve ben yazıyorum seni dizelerime sessizce.
–
Bir rüya gibi geçiyor zaman elimden,
Her an seni arıyor sessiz kalbim.
Geceyi delen tek ışık hatıran,
Ve ben takip ediyorum adını gizlice.
–
Bir kuş uçar uzaklarda, özgürce,
Tıpkı ben gibi, seni özleyerek.
Ama her kanadında taşır adını,
Ve ben bakarım gökyüzüne sessizce.
–
Bir mum yanıyor odamda, titrek, yalnız,
Gölgeler dans ediyor, seninle dolu.
Her ışık huzmesi bir tebessüm gibi,
Ve ben gülümsüyorum hatıranla birlikte.
–
Kalbimde saklı bir bahçe var,
Her çiçeği seninle açıyor sessizce.
Rüzgâr fısıldıyor adını yapraklara,
Ve ben dinliyorum, her yaprakta seni.
–
Bir gün gelir belki her şey anlaşılır,
Sözler susar, bakışlar yeterli olur.
O zamana dek beklerim sessizce,
Ve seni severim, gölge gibi, gizlice.
–
Bir yıldız daha kayıyor gökyüzünde,
Sanki dileğim seninle birleşiyor.
Her ışığı bir umut fısıldıyor bana,
Ve ben bekliyorum, sessizce.
–
Geceler uzuyor, şehir uykuda,
Ama ben uyanık, adını anarım.
Kendi gölgem bile bana eşlik ediyor,
Ve sen, bir hayal gibi dokunuyorsun bana.
–
Bir nehir akıyor, durmadan, sessizce,
Tıpkı içimdeki hasret gibi durmaksızın.
Her damlasında bir hatıra saklı,
Ve ben bakıyorum, kaybolan hayaline.
–
Rüzgârın getirdiği her koku,
Sana dair bir işaret gibi geliyor.
Bir yaprak düşerken bile adını fısıldıyor,
Ve ben dinliyorum, görmeden, sessizce.
–
Bir pencere açıyorum sabaha,
Ve ışık vuruyor yüzüme kırık kırık.
Ama içinde senin gölgen var hâlâ,
Yüzümde bi tebessümle birlikte.
–
Kalbim bir şehir gibi yalnız ve sessiz,
Her sokağında adını taşıyor gizlice.
Belki bir gün gelir, yollar kesişir,
Ve ben seni görürüm, görürüm sessizce.
–
Bir çiçek açıyor kışın ortasında,
Tıpkı sevdam gibi, beklenmedik ama güçlü.
Her yaprağı bir anı fısıldıyor,
Ve ben dinliyorum, seni düşlerimde.
–
Gözlerimde eski fotoğraflar dolaşıyor,
Sana dair her anı, her bakışı.
Bir tebessüm bile yeterdi bir zamanlar,
Ve ben hâlâ bekliyorum, sabırla, sessizce.
–
Bir yağmur başlıyor yeniden, hafifçe,
Her damlası sana bir selam gibi.
Geceleri ıslatıyor, ama ben direniyorum,
Ve hatıranı kalbimde saklıyorum.
–
Ve şimdi duruyorum, zamanın kıyısında,
Her anın seni çağırdığı yerde.
Belki bir gün susar tüm fırtına,
Ve ben, seni anımsayarak gülümserim.
–
Gecenin koynunda bir fısıltı duyuyorum,
Adını taşır gibi rüzgâr sessizce.
Kendi yüreğimle konuşuyorum,
Ve her kelimede seni anımsıyorum.
–
Bir ayna var önümde, kırık ve sessiz,
Her parçasında bir anı, bir hatıra.
Kendi yansımama bakarken soruyorum,
“Neden hâlâ seni bekliyorum?”
–
Yıldızlar sönerken gece yavaşça,
Senin hayalin parlar içimde.
Bir ışık gibi titriyor her nefeste,
Ve ben izliyorum, izliyorum sessizce.
–
Kalbimde bir şehir var, boş ve durgun,
Her sokağına adını vermişim gizlice.
Bir gün gelir mi bilmem, yollar kesişir,
Ve ben seni görürüm, görürüm sessizce.
–
Bir yaprak düşerken duruyorum,
Tıpkı bir hatıra gibi yere konuyor.
Adını fısıldıyorum her düşüşünde,
Ve ben dinliyorum, sessizce.
–
Geceleri yürürken kendi gölgemle,
Kendi fısıltımı duyuyorum sessizlikte.
Kendime hesap soruyorum, durmadan:
“Sevda mı bu, yoksa yalnızlık mı?”
–
Bir rüya geçiyor gözlerimin önünden,
Sen varsın, ben varım, ama birlikte değiliz.
Her detay bir yanılgı gibi dokunuyor,
Ve ben tutuyorum hayalini ellerimle.
–
Rüzgâr bile artık biliyor adını,
Her köşe anımsıyor, her gölge hatırlatıyor.
Bir tebessüm olsa da yetmez,
Hayalin yeter bana, mahzun bir şekilde.
–
Zaman geçiyor, ama izlerin kalıyor,
Her an bir hesap, her nefes bir özlem.
Kendi yüreğimle yüzleşiyorum geceleri,
Ve ben bekliyorum, sabırla, sessizce.
–
Ve şimdi duruyorum, nefes nefese,
Her an bir iç hesap, bir özlem, bir sorgu.
Ama hatıran hâlâ yanımda,
Ve ben seviyorum seni sessizce.
–
Ve artık duruyorum, sessizliğin ortasında,
Her anını, her hatıranı kalbimde saklayarak.
Ne sen geldin, ne ben gidebildim,
Ama seni sevmek, her şeyin sonunda,
Bir nebze huzur oldu bana, mahzun bir şekilde.