Bir adam geçer akşamdan, omuzları düşük,
yağmur cebinde, sigarası yarım.
Sokak lambaları bile bakmaz yüzüne,
bir eksiklik taşır, adı konmamış.
–
Bilir, sevmenin adresi karışıktır bu şehirde,
bazı kapılar hep yanlış anahtar ister.
O, doğru yerden çalmıştır belki,
ama içeride kimse yoktur.
–
Bir kadın vardır uzakta,
adını söylemez kimse yüksek sesle.
Onun tarafından sevilmemiştir adam,
en çok da bu yüzden büyür yalnızlığı.
–
Gece, üçüncü bir şahıs gibi izler her şeyi,
ne taraf tutar ne teselli eder.
Adam yürür, şehir susar,
bir sevda eksik kalır tarihte.