Kestel’de boşaldı evler birer birer,
Duman çöktü dağlara, içimizde keder.
Bursa yanarken, Karabük sustu,
Siren seslerinde yankılanır bir kader.
–
İzmir’de köz var, Uşak’ta yanık iz,
Her kıvılcım sarar geceyi sessiz.
Rüzgârla büyürken alevin sesi,
Sarıldı külüne yorgun bir giz.
–
Hatay ağlıyor, gözyaşı derin,
Kül oldu bir ömrün yeşil seferi.
Ciğerler yanarken, sessizce içten,
Bekliyor toprağım serin bir nefesi.