Bir izdim belki, silindi gitti gözlerinden,
Bir susuş kadar sessiz, bir anlık titreme gibi…
Geldiğin gibi yok oldum, farkına varmadan sen,
Ben içimde kaldım hep, sen kaldın bir “keşke” gibi.
–
Bir bakıştım belki, gözlerinde solan renk,
Bir adı anılmayan, bir gülüşte kaybolan…
Adımı unutsan da olur, ben unuttum kendimi,
Sana yazıldım, ama sen hiç okumadın beni.
–
Varsay ki bir gölgeydim, akşamla uzayıp giden,
Ya da bir şarkıydım, radyoda anlık çalan.
Sen kapattın, ben sustum, ne sesim kaldı ne izim,
Beni hatırlama güzel, sadece unutman gibi unut.